حتما می پرسید که تصویر زیر چه ربطی به تیتر خبر داره ؟! پس صبر کنید تا با یکی از عجایب در تمام عمرتون آشنا بشید!
خبر جالبی که چند روز پیش ذهن عالم علم را به خود مشغول کرد خبر از جایگزینی باکتری ها با تکنولوژی کامپیوتری عصر حاضر در آینده بود، این در حالی ست که دانشمندان برای اوّلین بار موفق به کد گذاری یک قطعه فیلم بر روی DNA یک باکتری E. Coli (اشریشیا کولای) شدند – باکتری ای که گونه بی ضرر آن در روده انسان تولید ویتامین K می کند و از آن به عنوان یک گونه پروکاریوت در آزمایشگاه های ژنیک استفاده مفرط می شود.
از ۲۸ فوریه ۱۹۵۳ (۹ اسفند ماه ۱۳۳۸) که ساختار DNA کشف شد انسان همواره در پی کشف راز های عجیب مارپیچ حیات بوده است. تا اینکه به توانایی شگفت انگیز ذخیره سازی این پلیمر (۷۰۰ ترابایت بر گرم) پی برده شد. این کشفیات اینقدر مهم بودند بر همین اساس چند سال پیش دانشمندان کار ذخیره سازی اطلاعات روی ژن های موجودات زنده را آغاز کردند تا به امروز موفق شدند یکی از اولین و معروف ترین تصاویر متحرک تاریخ بشر را بر روی یک باکتری بارگذاری کنند.
دانشمندان از این باکتری به عنوان هارد درایو زیستی یاد کردند و به همین دلیل Seth Shipman یکی از اعضای تیم تحقیقات از دانشگاه هاروارد آمریکا گفت:« ما می خواهیم سلّول ها را به تاریخ نویسان آینده تبدیل کنیم.»
مراحل انجام به منظور بارگذاری فیلم بر روی DNA باکتری ابتدا فیلم یا تصویر را به صورت کد هایی باینری (۰و ۱) نوشته وسپس آن ها به صورت کد های ژنتیکی ( تشکیل شده از جفت بازهای گوانین – تیمین و سیتوزین – آدنین می نویسند و با تکنولوژی CRISPR هر روزه قسمتی از آن را وارد DNA باکتری می کنند. با این عمل قطعه فیلم روی ژنوم باکتری ذخیره شده و باکتری دقیقا مانند USB و RAM عمل می کند.) ضبط می کنند.
تیم تحقیقات ژنتیک توانست به صورت موفقیت آمیز فیلم را با کیفیت ۹۰ درصد قبلی همان طور که در بالا می بینیید از روی DNA باکتری ای کولای بازپخش کنند.
نکته خیلی خیلی خیلی جالب این پروژه که موفقیت آن را صد چندان کرد این بود که پس تولید مثل و تقسیم باکتری اولیه کد گذاری شده، باکتری های تولد یافته از آن باکتری نیز دارای همان کیفیت فیلم با قابلیت پخش بودند. ( این یعنی یک اشتراک گذاریِ فایل زیستی – Biologic Filesharing)
در این میان Shipman در نشریه Los Angeles افزود:« سلّول ها می توانند مسیر هایی را دنیا طی کنند که ما قادر به طی کردن آن ها نیستیم.» در پایان اومدّعی شد که می خواهیم سلّول های مهندس داشته باشیم که بتوانند با این روش ذخیره اطلاعات ما را از چگونگی تغییرات سلّول ها در مغز و دیگر اندام ها و دستگاه ها و از نحوه آغاز بیماری ها در بدن قبل از جدّی شدن آن ها ما را آگاه سازند.
روزی می رسد که باکتری ها به ماشین حساب و دستگاه هاب ضبط تبدیل می شوند!
به امید روزی که باکتری ها یا سلول های گیاهی لحظه خارج شدن از منظومه شمسی و کهکشان را شیری ضبط کنند.
منبع:www.sciencealert.com
